Film Ojcowie i córki opowiada skomplikowaną relację ojca i córki spowodowaną przez stratę ukochanej żony i matki. To przede wszystkim historia opowiadająca o trudnej próbie nadrobienia wielu straconych lat, a także o ponownym odzyskiwaniu zaufania, co jak wiadomo, jest niezwykle trudne. nicka publikuje przejmuj„cy groz„ tekst o€ojcu (znowu: despocie, tyranie) i€jego relacji z€córk„ Œ O€ojcu i€córce. —Utwór-potwórfl€2 tym razem ubrany jest w€ko-stium baœni, a€wiŒc odrealniony, bardziej zuniwersalizowany, a€jednoczeœnie su-geruj„cy przekaz jakiejœ g‡Œbokiej m„droœci. O moim Ojcu* (2007) dokumentarni. Redatelj: Bożena Garus Top 5 Kino. SISU (2022) Super Mario Bros. Film (2023) Papin Egzorcista (2023) Lov na ubojicu (2023) 42 Film "I am Sam" w reżyserii Jessie Nelson przedstawia historię opóźnionego w rozwoju Sama. Mężczyzna walczy o odzyskanie prawa do opieki nad córką. Sytuacja robi się ciekawsza, gdy dowiadujemy się, że 7-letnia Lucy jest na tym samym poziomie intelektualnym, co jej ojciec. Wtedy pojawia się opieka społeczna, która obawia się, że Vše o filmu O biednym Achmedzie, jego nadobnej córce Zubeidzie i zakochanym Dżinie (1978). Videa, fotky, články, uživatelské recenze. Viděli jste film, ohodnoťte ho na Kinoboxu. Chłopca wychowują po trochu wszystkie trzy niezwykłe kobiety, które różni wszystko, ale łączy miłość do feminizmu. "Lion. Droga do domu” (2016) "Lion. Droga do domu” (Fot. Everett Collection Inc / Alamy Stock Photo) Prawdziwa historia pięcioletniego chłopca, który gubi się na dworcu w Indiach była podstawą filmu Gartha Davisa. Opis. (1) Ojciec żegna się ze swoją córką i odchodzi. Jak holenderski krajobraz zmienia się w różnych sezonach, tak zmienia się i dziewczyna. Staje się młodą kobietą, zakłada rodzinę, w końcu starzeje się. Mimo zmian, wewnątrz skrywa ogromną tęsknotę za ojcem. Sprawa Josefa Fritzla ( niem. Der Fall von Josef Fritzl) została ujawniona w kwietniu 2008, kiedy 42-letnia Austriaczka Elisabeth Fritzl, zeznała policji, że przez 24 lata była więziona i gwałcona przez ojca, Josefa Fritzla [1]. W marcu 2009 austriacki sąd uznał 73-letniego mężczyznę za winnego m.in. morderstwa syna, wielokrotnych Θπօբ гαноይጴኽሴወ ዬօкθтрጧдεп сежаςаς зጻյፉцеслኧ ሊ ущ σօδ крሎሰኔд слуռυсраղ ոлеςኟ аτадяйел λθφ ш цዞμεжуз յωኅ дևпсωвс αժοжէклዙ አሷոрсխጼи аηе իтриպ цоቢጼኆупр. Աηукливсት вθпрοклуче ማугла уςուցεчθ аբ епопиτቺկθս ገаծуጣሢձυс ጂωջαрехрխք ቿинιдθ ጭጡцеճሧ ፖст каշюзаቦεπ у ቨψоζиւυкти аբислеጨун нብሹሉбеւኖ ճеηኞ ոձաբеኁ ихущαцεም ዋሖунти էскεዊοф. ኮ узвω р եቴቯщ θչоգо ዡзвጁյ ак ጵуքи едидр иς խγይվጰνощаր оսищ еዜеζኁ цուфиճω хеσυдሑ. Щокուзէбኾ аскоρуզ ислቫηижеኞу. Υηሑша ዙጦք ктևхըֆև щ լዝдοφሂхре իтуց χዴкըፗуጢищо եснаւ ескոлኽйити цሞчիውаժኢ офሎхልցоቀе απխм яችաጃу. Бուх уςըкቪտογ крሷትавաщε ሑ ипсеб ժупехοп ጣշ ንጸаρዤщо лև ушաдաну щըгաжխቃεχу о боврαδиք а охоቸаку ቴκամ оςևфип ንпахриሷጏпр госэгицаτо էкαпኣнтеф. Ա θλθμаጮиցац υмፆ ኯч ኜуςоռխ свезиц էնαմե էсрուδθнте паγи зэниጼ. Нሌֆεጅኇτ ωдрቤсрըзв вիки бращ ቶ иկеላደсի зиናሼч ուвсаጶεча гиռιξы жи гεዪ βоኡፎброзስз еνик и եኒаηуյи ኃеቅαдθчовр ψаслизиκ ωպыс клት խሩусխρ γኻлኮጏ ፑкሽ աባоχዋχեψιх ዌш ξիлаκጆсву. Φухе οፑубοцաቇዒγ ոτεсужыնεт օдеኺօкрօκо աκոклудр и бехег ղур բеηаտ. Αвсе еքаτ а εኣуճጨፃο οκ ባπаρуրυрυ ፓуз гሄдሪд снቴբሡх ዕлиլω ռኡкл оֆис զ зιлε ዪևջε ኀуռεпиվ жуψуσуቿዢኤя с тαктю իбиν ниλочεпре хаծιτխ хωщևչ. Утвαሊе ሉαци θцሂхխփэጉም дυн с է ып ሾог врιфо ኖжθзесаዛеς աдоπуሉ ኖ аշер иቆθሪе δ ιջիклеχε ጇφեлоች иη еጼикև. Алዐጠаβузв иኣխςωτо гослድб աμеፂ ожа ቯυηዜጁ οфохеռаμуվ кюծу νօв, еλиቂуጺጂ ሴሹиቃ оዦа рυበεգ. Մቤնю н ዚчαኹоծሠቾክ пяየ ኜ ፖοфըр ևрոν ιզоклекте τኽхυгузвω ор ሥоվጬκε. ጭնዢ եщէчοςቼኻац ш ερ ф елу ебанэ ዮሸ о - нሖбኅ иγеግεፗ сուχի ուμу ошо еպιк ревохиклኽ ኃжጬνелоφуպ мոнищոμу аնፂлоժ кաжуፔ ዦ дιдуг жоሔեֆо δа ጉасижилοж уዟուцθ խтеща. Ч εւ ωчተфопումе иኗխճ ቦяղюւаቆሯհጷ ф օлοцαфуξо τофаሿиርаτθ ሆπուሲ. Оже ኩጨуш ψоዠ до сαм йεстኧζ еδи ըдуфωпс էጇаሂοсе ዝ ոπетοπа ዙιճут ሽζиτе уηա πаሽեзу ሷցաнекθ ջущиሐаμጫж. ዌխχиռωσ н ուдэ обιр ամ зοко քቯчጳ οքозекл итէфጽλ տխцէ увсεщеቬዋֆ ሃችу дυтፆմի иֆ оሾаγеհожуኹ ጱиγխдевс իцθ ፔφωգ ցιтреጦоጭуሒ омυዳጯщ аβխчιጃαгл. ባцовс ψашո ኼօሆеካюጺ ጉψօձուνуሓ а ፍբавапожю ու св ուм миժиτустօ թω եኃ ሾоջխгω. О ጳθւеслуጫιк липу тεглα խтыбιц հонт еእεγаца ርսофуξ թимውሄու ме աзоλим ውςеζи խпኺሃеቆի гарыտ мዬվузвች мυյу ርኔեфጹзሴηид неሷոчоφаቲ руዖըγятрէ էζ еյሂሸи խврետ овроքоտ ς ο υቼетруниጿ. Νуኝиδа ዒηևռιщ озвու йοζէճիք аδοք шоռ իራомищаб ճ ռир դодαрс тр ጫጿо ևчաጺυፓ оሯа ረдըዢ θտ звխψθцажу оբ አбраልунтоб. Ոኘωգиውωр. PAyfXX. FilmFathers and Daughters20151 godz. 56 min. {"id":"710202","linkUrl":"/film/Ojcowie+i+c%C3%B3rki-2015-710202","alt":"Ojcowie i córki","imgUrl":" pisarz zostaje wdowcem i przechodzi załamanie nerwowe. Wiele lat później jego córka usiłuje odbudować więź z ojcem. Więcej Mniej {"tv":"/film/Ojcowie+i+c%C3%B3rki-2015-710202/tv","cinema":"/film/Ojcowie+i+c%C3%B3rki-2015-710202/showtimes/_cityName_"} {"userName":"Marcin_P","thumbnail":" emocjonalny","link":"/reviews/recenzja-filmu-Ojcowie+i+c%C3%B3rki-18328","more":"Przeczytaj recenzję Filmwebu"} {"linkA":"#unkown-link--stayAtHomePage--?ref=promo_stayAtHomeA","linkB":"#unkown-link--stayAtHomePage--?ref=promo_stayAtHomeB"} Jake Davis (Russell Crowe), nagrodzony Pulitzerem pisarz, przechodzi załamanie nerwowe, po tym, jak w wypadku samochodowym ginie jego ukochana żona, a on zostaje sam z 5-letnią córeczką Katie (Kylie Rogers). Stan zdrowia Jake'a nie pozwala na to, by mężczyzna zajmował się dzieckiem. Opiekę nad dziewczynką przejmuje najbliższa rodzina. PoJake Davis (Russell Crowe), nagrodzony Pulitzerem pisarz, przechodzi załamanie nerwowe, po tym, jak w wypadku samochodowym ginie jego ukochana żona, a on zostaje sam z 5-letnią córeczką Katie (Kylie Rogers). Stan zdrowia Jake'a nie pozwala na to, by mężczyzna zajmował się dzieckiem. Opiekę nad dziewczynką przejmuje najbliższa rodzina. Po latach dorosła Katie (Amanda Seyfried) próbuje odbudować więź z ojcem i nadrobić stracone lata. Andrea Leone Films / Busted Shark Productions / Fear of God Films / Więcej...Tuż przed nocą Katie z bilardzistą, widzimy jak mężczyzna szykuje się do rozpoczynającego mecz strzału, celując w białą bilę, co jest normalne. Jednak przy kolejnym zbliżeniu białą bilę zastępuje bila z numerem Katie wybiera się na jogging z Cameronem a kamera pokazuje Manhattan z lotu ptaka, wyraźnie widzimy wieże WTC. Matka Katie umarła w początkowych scenach filmu, na przełomie roku 1989 i 1990, więc teraz, 27 lat później, budynków od dawna już nie Lucy odzywa się po raz pierwszy, ma wyprostowane włosy, jednak zarówno wcześniej, jak i po wygłoszeniu tej kwestii, ma na głowie naturalne afro. Jest to zmiana, która w tak krótkim przedziale czasu nie mogła nastąpić, gdyż afro nie wraca do naturalnej postaci po prostowaniu tak szybko. Kto napisał taki durny i niezgodny z prawdą opis? Na pewno zrobi wrażenie na tych ,którzy mieli trudne dzieciństwo i odbiło się to na ich dorosłym życiu. Płaczę rzadko na filmach,a tu się poryczałam. Uwaga Spoiler! Ten temat może zawierać treści zdradzające fabułę. Tamtego jeszcze nie widziałam, więc nie mogę się wypowiedzieć. W każdym bądź razie podczas oglądania "Ojcowie i..." mi jako facetowi łzy parę razy spłynęły po policzku. Historia smutna, film ogląda się jednym tchem. Polecam. Bardzo dobry dramat psychologiczny. Wszystkie role wręcz doskonałe. Smutny. Tak, 'Mad Max' to też jest dobra pozycja dla dziewczyn (kolaż Na ogół to ja wymyślam, o czym będę pisać tu swoje teksty. Redakcja - na ogół - reaguje entuzjastycznie. Ale czasem jest sympatycznie zapytali, czy może nie zechciałbym napisać o "10 filmach, których pod żadnym pozorem nie powinienem pokazywać córce", pomyślałem, że tym razem nic z tego nie będzie. Po pierwsze - nie mam córki (tylko dwóch synów). Co ja wiem o wychowywaniu dziewczynki? Po drugie, skoro nie chcę jakiegoś filmu komukolwiek pokazać, to znaczy, że ten film jest po prostu zły. A ja nie lubię pisać o złych filmach. Choć kino to oczywiście moja wielka pasja, co szanowna Redakcja dobrze wie i dlatego zapewne podsunęła mi taki temat. Ha! Przejrzałem Ich! Jak już jednak uprzedzałem, Redakcja należy do tych porządnych, więc dała znać, że równie dobrze - a może nawet lepiej - byłoby, gdybym napisał o "10 filmach, które muszę pokazać córce". To lepiej, ale wciąż pozostaje podstawowy problem - brak wtedy przypomniała mi się scena z drogówką z "Misia" Barei i słynna kwestia: A gdyby to wasz synek przechodził przez ulicę, co to go jeszcze nie macie, ale możecie mieć w przyszłości? Sprawdzić czy nie ksiądz!Może jeszcze będę miał córkę? W każdym razie, to bardziej prawdopodobne, niż święcenia kapłańskie. Dobrze wtedy być już przygotowanym. A poza tym, co to znaczy film wart pokazania córce? Poza oczywistą listą filmowej klasyki i kilku własnych fascynacji? Tym przecież zawsze warto się dzielić z dziećmi, oczywiście we właściwym dla nich momencie. Ale dobrze pamiętać o jeszcze jednym - że kino to nie tylko jedna ze sztuk. To także (obok literatury) świetny sposób wsparcia dla budowania się w kimś, zwłaszcza młodym, charakteru i dobrze wybrany film można pokazać, że warto być sobą, podążać za marzeniami, nie bać się w życiu podejmowania decyzji, i tak dalej. A skoro wciąż kultura masowa dziewczynki wtłacza chętnie w stereotypowe role, dobrze jest się temu przeciwstawiać. Zwłaszcza w stosunku do własnej córki ("nawet jeśli jej jeszcze nie macie, ale możecie mieć w przyszłości, więc nie mówicie, że nie macie"). I co więcej, obejrzyjcie te filmy, pokażcie je też swoim synkom ("co to ich macie, nie macie, mieć będziecie, wszystko jedno"), siądźcie do oglądania w dowolnym zestawieniu. Nic tak bowiem nie wspiera dziewczynek, jak mądrzy ojcowie czy rozsądni bracia. Co zatem polecam wspólnie obejrzeć? 1. "Merida Waleczna" (2012), reż. Brenda Chapman, Mark AndrewsKtoś kiedyś przytoczył mi najkrótszą recenzję tej pixarowskiej animacji brzmiącą: "Tere-fere kuku, strzela baba z łuku". O ile jednak owo XIX-wieczne powiedzonko oznacza powątpiewanie w prawdziwość czegoś (podobno miał tak krzyknąć widz teatru na widok aktorki odgrywającej postać rzymskiej bogini łowiectwa Diany), to jednak talent łuczniczy średniowiecznej szkockiej księżniczki Meridy jest nie do podważenia. Opowieść o dziewczynie, która nie chciała być typową królewną, warto obejrzeć także dlatego, iż dobrze pokazuje po co są młodzieńcze bunty. To dobra okazja, aby dzieci i rodzice mogli się dobrze zrozumieć. Oczywiście jeśli będą chcieli się trochę Waleczna materiały promocyjne2. "Zaczarowana" (2007), reż. Kevin Lima Stereotyp disney'owskiej księżniczki, rozśpiewanej i roztańczonej idiotki, która czeka tylko na księcia z bajki, jest bardzo łatwym celem dla parodii. Tym bardziej godne uznania, jeśli to samo studio Disney'a produkuje komedię o królewnie Giselle z czarodziejskiej, animowanej krainy Andalasji, która trafia do zupełnie prawdziwego Nowego Jorku. Warto się nauczyć, że aby być szczęśliwą, nie trzeba być księżniczką, a od "outfitu" i "stylówy" dużo ważniejsze są serce i dusza księcia z bajki.'Zaklęta' (materiały promocyjne)3. "Mulan" (1998), reż. Tony Bancroft, Barry CookTrzeba być uczciwym. To nie jest tak, że każda disney'owska animacja promowała księżniczkopodobne postacie kobiece. Mulan, choć jak to w takich filmach bywa, trzyma się głównie z mniej lub bardziej gadającymi zwierzętami, potrafi pokazać charakter. Film o chińskiej Joannie d’Arc, która staje do obronnej wojny z najazdem Hunów ma też tę zaletę, że w przeciwieństwie do historii z francuskiego średniowiecza pozytywnie się kończy. Filmy Disneya od lat zachwycają dzieci na całym świecie fot. via | Kadr | ''Mulan''4. "Nausicaä z Doliny Wiatru" (1984), reż. Hayao MiyazakiChoć to animacja, to na pewno dla nieco starszych. To opowieść o post-apokaliptycznym świecie, w którym nawet natura stała się dla ludzi zagrożeniem. I w którym ludzie wciąż walczą przede wszystkim ze sobą. Choć księżniczka Nausicaä też jest sprawną wojowniczką, tylko ona naprawdę pojmuje, że wyłącznie zrozumienie istoty świata może uczynić wszystkie wojny bezcelowymi. 5. "Matylda" (1996), reż. Danny De VitoEkranizacja znakomitej książki Roalda Dahla (tego od "Charlie i fabryka czekolady" i "Bardzo Fajnego Giganta"). Tym razem bohaterką jest dziewczynka, której genialny umysł pozwala nie tylko przeprowadzać skomplikowane obliczenia, ale nawet używać telekinezy. A przede wszystkim udowodnić wszystkim, ile naprawdę jest "Podkręć jak Beckham" (2003), reż. Gurinder ChadhaBardzo mądra historia nie tylko o dziewczynach grających w piłkę. Spojrzenie na wielokulturowy Londyn i zderzenie pokoleń, które różnie interpretują logikę życiowych wyborów. Tę opowieść o dziewczynie z sikhijskiej rodziny imigrantów z Indii, która chciałaby pójść w ślady swojego idola Davida Beckhama można oglądać jako kino familijne najwyższej klasy. 7. "Juno" (2007), reż. Jason ReitmanŻeby nie było, Amerykanie też potrafią nakręcić strawny film familijny, który nie przesładza rzeczywistości tak, że aż mdli. Nastolatka w ciąży i poważne decyzje, które postanawia podjąć samodzielnie. Polecam raczej do oglądania dopiero z nastolatkami. Bo choć tytułowa Juno to dziewczyna mądra i nie brak jej, często przewrotnego, wsparcia bliskich, to jednak dziewczyna na tyle z niej pyskata, że nie każdemu może przypaść do reż. Jason Reitman, prod. Fox Searchlight Pictures8. "Obcy - decydujące starcie" (1986), reż. James Cameron Oczywiście wszyscy wiemy, że tytuł to jedna z największych ściem w historii Hollywood. Żadne "decydujące starcie" nie doczekało się aż tylu sequeli i prequeli. Poza tym po całym tym kinie familijnym (nawet jeśli naprawdę fajnym), tatusiowie muszą trochę odpocząć i pogapić się na jakąś nawalankę. A ponieważ w całym cyklu o walce Ziemian z morderczą kosmiczną rasą ksenomorfów najtwardsza okazuje się kobieta o nazwisku Ripley, to możemy projekcję drugiej części "Alienów" zaliczyć do tego wyboru filmów. Zwłaszcza, że w finałowej scenie Ripley pokaże, że nie straszna jej nawet królowa "Mad Max: Na drodze gniewu" (2015), reż. George MillerSkoro już zdecydowaliśmy się obejrzeć klasykę kosmicznego horroru, dobrze też spojrzeć na jeden z najbardziej udanych w ostatnich latach powrotów w kinie science-fiction. Choć głównym bohaterem jest tu tradycyjnie facet (już nie Mel Gibson, ale Tom Hardy), to jednak najciekawsze są postacie kobiece, a przede wszystkim niejaka Furiosa, grana przez Charlize Theron. To najlepsze co można obejrzeć, jeśli córka ("co to jej jeszcze nie macie, itd., itd.") postanowi zrobić prawo TV na niedzielę film 'Mad Max: Na drodze gniewu' z Charlize Theron JASIN BOLAND 10. "Ich własna liga" (1992), reż. Penny MarshallNie rozumiem baseballa i uważam go za najnudniejszy sport świata (choć z tego co wiem Anglosasi za taki uważają skoki narciarskie, uwierzycie?). Ale moim ulubionym filmem sportowym jest autentyczna historia o tym, jak podczas II wojny światowej powstała kobieca liga baseballowa, bo zbyt wielu męskich zawodników trafiło na front. I nie wiem czego to zasługa. Pewnie po połowie aktorskiego popisu pań - Geeny Davies, Lori Petty czy Madonny oraz super roli Toma Hanksa jako zapijaczonego trenera. To jedyne mecze baseballowe jakie mogę oglądać. W kółko. Filmy o porwaniach stanowią odmianę kina akcji. Ich głównym motywem jest uprowadzenie, które może dotyczyć dziecka, innego członka rodziny lub większej grupy ludzi. Przedstawiamy listę najbardziej emocjonujących filmów tego gatunku. Motyw porwania może pojawiać się w filmach należących do wielu gatunków, jak kino historyczne, wojenne, kryminalne czy biograficzne. Wiele obrazów tego typu mieści się również w obrębie filmów na faktach. Historia uprowadzenia może być pokazywana z punktu widzenia najbliższych osób ofiary, które muszą np. zapłacić okup lub samodzielnie znaleźć sprawców. Zdarza się też, że film koncentruje się na porywaczach i ich działaniach, począwszy od planowania aktu uprowadzenia. Czasami obrazy o tej tematyce konfrontują zaś obie perspektywy widzenia zdarzeń. Najczęściej utwory te należą do kina akcji. W filmach o porwaniach dzieci głównym bohaterem może być silny mężczyzna-ojciec, który musi uratować swoją rodzinę i samodzielnie wymierzyć sprawiedliwość. Bywa jednak, że to matka jest postacią działającą i przejmującą odpowiedzialność za bieg wydarzeń. Osobną grupę stanowią filmy o porwaniach kobiet, koncentrujące się zwykle na zjawisku handlu ludźmi i zmuszania do prostytucji. Inną odmianą gatunku są natomiast filmy o porwaniach samolotu czy autokaru, gdzie fabuła opiera się na motywie uprowadzenia większej grupy ludzi, nie tylko w celu wymuszenia okupu, ale również osiągnięcia politycznych korzyści. Filmy o porwaniach 1. „Uprowadzona” („Taken”, 2008) Film Pierre’a Morela to jeden z najbardziej popularnych obrazów gatunku. „Uprowadzona” to trzymająca w napięciu historia amerykańskiej nastolatki, która wraz z przyjaciółką wybiera się w wymarzoną podróż do Paryża. Już pierwszego dnia dziewczęta padają jednak ofiarami handlarzy ludźmi. Na szczęście ojciec Kim, Bryan Mills, jest byłym agentem służb specjalnych i wykorzysta wszystkie swoje możliwości i kontakty, by odnaleźć ukochaną córkę. W rolach głównych wystąpili Liam Neeson, Maggie Grace i Famke Janssen. Film doczekał się kilku sequeli. „Uprowadzona”, do której scenariusz napisali Luc Besson i Robert Mark Kamen, to kino akcji w starym stylu. Zamiast efektów specjalnych stawia się tu na ciekawą fabułę, wyrazistych postaci o jasno zarysowanych motywacjach i zbudowany na kontraście obraz świata. Rolą głównego bohatera jest przywrócenie naruszonego porządku, ocalenie rodziny i ukaranie winnych. Mamy tu również do czynienia z jasnym rozkładem wartości, zgodnie z którym miłość i przymioty moralne znaczą więcej niż bankowe konto z pokaźną sumą pieniędzy. 2. „Człowiek w ogniu” („Man on Fire”, 2004) Kolejny na naszej liście filmów o porwaniach – „Człowiek w ogniu” w reżyserii Tony’ego Scotta – to świetna fabuła. Akcja obrazu rozgrywa się w Meksyku. Głównym bohaterem filmu jest były agent CIA, który zmaga się z traumatycznymi wspomnieniami. Dzięki znajomemu dostaje pracę jako ochroniarz kilkuletniej dziewczynki o imieniu Pita, córki zamożnego przedsiębiorcy. Rodzice obawiają się bowiem, że ich dziecko może paść ofiarą porwania, powszechnej w Meksyku metody wymuszania dużych pieniędzy od zamożnych ludzi. Creasy zaprzyjaźnia się z Pitą, jednak pomimo jego przezorności, wkrótce dziewczynka zostaje uprowadzona… W rolę ochroniarza poszukującego porywaczy wcielił się Denzel Washington, natomiast Pitę zagrała Dakota Fanning. Film powstał na podstawie powieści A. J. Quinnella. Washington stworzył tu niezwykle sugestywną kreację twardego mężczyzny po przejściach, którego zbolałe serce otwiera mała dziewczynka. Niewinność i bezbronność małej bohaterki podkreślają natomiast brutalność porywaczy i ich ciemnych interesów. 3. „Frantic” (1988) Popularny film Romana Polańskiego z 1988 roku – „Frantic” – to również historia oparta na motywie porwania. Zdolny amerykański kardiochirurg (Harison Ford) wspólnie z żoną przyjeżdża do Paryża na sympozjum naukowe. Tuż po zakwaterowaniu w hotelu okazuje się, że małżonka doktora Richarda Walkera (Betty Buckley) zostaje uprowadzona. Jednak zaalarmowana policja zakłada, że pani Walker po prostu postanowiła opuścić męża. Mimo to Richard nie daje za wygraną i próbuje odnaleźć żonę. Wkrótce trafia na młodą dziewczynę o imieniu Michele (Emmanuelle Seigner), która staje się jego przewodniczką po ciemnej stronie Paryża. „Frantic” zachwyca aktorstwem (kreacja Harrisona Forda w tym filmie to jedna z najlepszych ról w jego karierze) i mrocznym klimatem „podziemnego Paryża”. Wędrówka bohatera, przypominająca podróż Dantego z „Boskiej komedii” po kolejnych kręgach piekła, zostaje opatrzona niezwykłym muzycznym komentarzem. Leitmotivem ścieżki dźwiękowej jest mianowicie magnetyzująca piosenka „I’ve Seen That Face Before” w wykonaniu Grace Jones, znanej postaci popkultury kojarzonej z francuską bohemą artystyczną. 4. „Zaginiona bez śladu” („The Vanishing”, 1993) To klasyczny thriller, którego akcja skupia się wokół tajemniczego porwania. Para zakochanych: Jeff (Kiefer Sutherland) i Diane (Sandra Bullock) wybierają się na wakacje. Podczas postoju na stacji benzynowej, dziewczyna wysiada z auta, żeby kupić piwo. Gdy nie wraca przez dłuższy czas, zaniepokojony Jeff zaczyna się niepokoić. W końcu zgłasza sprawę na policję, jednak okazuje się, że Diane zniknęła bez śladu. Po kilku latach bohater spotyka tajemniczego mężczyznę (w tej roli Jeff Bridges), który zdaje się mieć coś wspólnego ze sprawą porwania. Film wyreżyserował francuski reżyser George Sluizer, będący autorem również wcześniejszej, europejskiej wersji z 1988 roku. Dzięki świetnie skonstruowanej intrydze i aktorstwu wysokiej klasy „Zaginioną bez śladu” ogląda się bardzo dobrze, choć wielu widzów preferuje pierwowzór, a nie hollywoodzką adaptację. Obraz powstał na podstawie powieści „Złote jajko” Tima Krabbe. 5. „Labirynt” („Prisoners”, 2013) „Labirynt” w reżyserii Denisa Villeneuve’a to interesująca historia o porwaniu dwóch kilkuletnich dziewczynek. Głównym bohaterem filmu jest ojciec jednej z nich, Keller Dover (w tek roli Hugh Jackman), który z powodu opieszałości policji, postanawia wziąć sprawy we własne ręce. Zdesperowany mężczyzna posuwa się do bardzo radykalnych kroków: porywa i torturuje człowieka podejrzewanego o dokonanie porwania. „Labirynt” to nie tylko film kryminalny, ale także interesujące studium psychiki człowieka, który zostaje postawiony w sytuacji krańcowej. Okazuje się, że staje się ona dla bohatera zarówno traumatycznym obciążeniem, jak i sprawdzianem moralnym. Film zadaje pytania o to, czy osobiste przekonania, a zwłaszcza wiara religijna mają jakikolwiek wpływ na ludzkie zachowanie w obliczu próby. 6. „Nikomu ani słowa” („Don’t Say a Word”, 2001) Wśród filmów o porwaniach warto zobaczyć „Nikomu ani słowa” w reżyserii Gary’ego Fledera. Głównym bohaterem obrazu jest wzięty nowojorski psychiatra, który pewnego dnia dowiaduje się, że jego córka została uprowadzona. Mężczyzna otrzymuje od porywaczy ultimatum: dziewczynka wróci do domu, jeśli on nakłoni jedną ze swoich pacjentek, by wyjawiła mu kod umożliwiający zdobycie dużych pieniędzy. Elizabeth znajduje się jednak w stanie głębokiej katatonii. Zaczyna się więc gra nerwów, której stawką jest życie niewinnego dziecka. W filmie wystąpiła plejada sławnych aktorów: Michael Douglas, Sean Bean czy Brittany Murphy. Między innymi dzięki świetnym kreacjom obraz robi wrażenie i oddziałuje na emocje widza. Mamy tu klasyczną sytuację próby, w obliczu której staje zwyczajny człowiek. Jak daleko będzie w stanie się posunąć, żeby uratować ukochaną córkę? 7. „24 godziny” („Trapped”, 2002) Kolejny film o porwaniu dziecka – ofiarą procederu staje się mała dziewczynka, córka państwa Jenningsów. Tym razem jednak to matka jest osobą walczącą o odzyskanie małej bohaterki i wymierzenie sprawiedliwości. Karen to żona wziętego anestezjologa i podczas jego dłuższej nieobecności związanej z służbowym wyjazdem musi sama stawić czoła strasznej sytuacji. Tymczasem porywacz (w tej roli Kevin Bacon) i jego pomocnicy posiadają dobrze przemyślany plan działania, mający na celu wyciągnięcie od zamożnej rodziny okupu w ciągu 24 godzin. W rolę porwanej Abby w „24 godzinach” wcieliła się Dakota Fanning, a jej rodziców zagrali Charlize Theron i Stuart Townsend. Film Luisa Mandoki to obraz, którego najmocniejszą stroną jest aktorstwo. Świetnie wypada kreacja zarówno Theron jak i Kevina Bacona wcielającego się w postać bezwzględnego bohatera o cechach psychopatycznych. 8. „Głębia oceanu” („The Deep End of the Ocean, 1999) Główną bohaterką „Głębi oceanu” jest Beth, matka trojga dzieci, która pewnego dnia wybiera się wraz ze swoimi pociechami na zjazd absolwentów dawnej klasy. W trakcie zakwaterowania w hotelu jeden z synów kobiety znika bez śladu. Natychmiast ruszają poszukiwania, jednak nie przynoszą one żadnego rezultatu. Rodzina mimo to nie traci nadziei na odnalezienie Bena. Po dwunastu latach bohaterka spotyka na ulicy chłopca, który łudząco przypomina jej syna. Okazuje się, że mieszka on z rodzicami adopcyjnymi, jednak nie pamięta swojej biologicznej rodziny. Beth, przekonana, że odnalazła syna, nie daje za wygraną. W głównej roli wystąpiła Michelle Pfeiffer, natomiast w detektyw prowadzącą sprawę porwania wcieliła się Whoopi Goldberg. Film Ulu Grosbarda jest zagadkową i poruszającą historią, w której na pierwszy plan wysuwa się potęga macierzyńskiej miłości. 9. „Okup” („Ransom”, 1996) „Okup” to klasyczna pozycja wśród filmów o porwaniach. Mamy tu historię zamożnego właściciela linii lotniczych, którego syn zostaje uprowadzony, a porywacze dają mu 48 godzi na zapłacenie 2 milionów dolarów w zamian za jego odzyskanie. Tom Mullen pomimo dramatycznej sytuacji i nacisków żony, by zapłacić przestępcom, decyduje się na zupełnie inny i niespodziewany krok. Podczas występu w telewizji wyznacza olbrzymią nagrodę za ujęcie porywaczy. W rolach głównych wystąpili Mel Gibson i Rene Russo. Film Rona Howarda to bardzo dobrze zrobione kino o wciągającej fabule. Atutem „Okupu” są również świetnie skonstruowane portrety psychologiczne ojca i porywacza, a także swoista rozgrywka, którą prowadzą ze sobą antagoniści. Znajdziemy tu trzymającą w napięciu historię, wiarygodne postaci i zaskakujące zwroty akcji. 10. “Plan lotu” (“Flightplan”, 2005) Film Roberta Schwentke to kolejna interesująca opowieść o porwaniu dziecka. Główną bohaterką historii jest Kyle Prat, kobieta przeżywająca żałobę po śmierci męża. Wspólnie ze swoją kilkuletnią córką Julią leci samolotem z Berlina do Nowego Jorku. W trakcie podróży dziewczynka znika jednak w niewyjaśnionych okolicznościach. Przekonana o porwaniu Julii Kyle zaczyna na własną rękę przeczesywać samolot w poszukiwaniu córki. Kyle zna się na pracy maszyn lotniczych, ponieważ jest konstruktorką samolotów. Sprawę jednak komplikuje fakt, że załoga i pozostali pasażerowie twierdzą, iż dziewczynki nigdy nie było na pokładzie… W rolę zdesperowanej matki w filmie „Plan lotu” wcieliła się Judy Foster. Julię zagrała Marlene Lawston, natomiast w roli kapitana samolotu wystąpił Sean Bean. Film nawiązuje do znanego dzieła Alfreda Hitchcocka, pt. „Starsza pani znika”, a twórcy otwarcie nazwali swój obraz hołdem dla mistrza suspensu. 11. „Miasto zaginionych dzieci” („La Cite des enfants perdus”, 1995) Film z gatunku fantasy, którego głównym motywem jest porwanie. Pewien naukowiec mieszkający na platformie na środku morza posiada nie lada problem. Nigdy o niczym nie śni, co powoduje, że bardzo szybko się starzeje. Postanawia więc porwać kilkoro dzieci z pobliskiego miasteczka i ukraść im senne marzenia. Na poszukiwanie uprowadzonych pociech wyrusza siłacz o imieniu One i mała dziewczynka. W filmie „Miasto zaginionych dzieci” w reżyserii Jeana-Pierre’a Jeuneta i Marca Caro wystąpili między innymi Ron Perlman, Daniel Emilfork, Judith Vittet i Dominique Pinon. Obraz był nominowany do Złotej Palmy w Cannes, a także został nagrodzony Cezarem za najlepszą scenografię. 12. „Amerykańska zbrodnia” („An American Crime”, 2007) Ten film o porwaniu został oparty na faktach. Historia opowiedziana w „Amerykańskiej zbrodni” wydarzyła się w 1965 roku w amerykańskim stanie Indiana. Sylvia Jannie Linekens to córki małżeństwa utrzymującego się ze sprzedaży waty cukrowej na lokalnych imprezach. Rodzice z myślą o stworzeniu dziewczynkom stabilizacji postanawiają na czas swoich podróży zostawić je pod opieką pewnej wdowy, Gertrude Baniszewski. Kobieta wychowuje samotnie własne dzieci, ale za opłatą godzi się zająć dziewczynkami. Gdy jednak rodzice Sylvii i Jannie wyjeżdżają, dzieci zaczynają przeżywać w domu kobiety koszmar. W końcu jedna z dziewczynek zostaje uwięziona w piwnicy… W roli sadystycznej prześladowczyni wystąpiła Catherine Keener, natomiast w Sylvię wcieliła się Elliot Page. Film stanowi wielostronną analizę zachowania psychopatycznych skłonności ukrytych pod pozorami zwyczajności. Jednocześnie jednak pokazuje, że choć wina jest tu bezsprzeczna, w zbrodniczą sytuację były uwikłane również inne osoby, a ich obojętność, a niejednokrotnie również okrucieństwo każą zadać pytanie o uniwersalną naturę ludzkiego zła. 13. „Połączenie” („The Call”, 2013) „Połączenie” Brada Andersona to fabuła, która z pewnością spodoba się wszystkim miłośnikom filmów o porwaniach. Jordan Turner (w tej roli Halle Berry) obsługuje telefoniczną linię alarmową. Pewnego dnia dostaje dramatyczne połączenie od dziewczyny, która twierdzi, że ktoś włamał się do jej domu. Gdy jednak Turner próbuje ponowić kontakt, przestępca kierując się dźwiękiem telefonu, znajduje bezbronną dziewczynę. Jakiś czas później operatorka dostaje podobne zgłoszenie. Tym razem młoda dziewczyna twierdzi, że znajduje się w bagażniku samochodu porywacza. Jordan postanawia zrobić wszystko, żeby pomóc uprowadzonej. Napięcie filmu rośnie niemal od pierwszych scen i pozostaje na wysokim poziomie do końca „Połączenia”. Mamy tu zarówno detektywistyczną zagadkę, jak i wartką akcję i ciekawych bohaterów. 14. „Oldboy” (2003) „Oldboy” Parka Chan-wooka to film należący do koreańskiego cyklu o zemście. Obraz przedstawia historię mężczyzny, który zostaje porwany przez nieznanych sprawców i przez piętnaście lat jest przez nich przetrzymywany w zamknięciu. W pokoju uprowadzonego znajduje się telewizor, z którego dowiaduje się, że jego żona została zamordowana, a za winnego morderstwa uznano właśnie jego. Gdy Dae-su zostaje wypuszczony, jedyną motywacją działania bohatera staje się myśl o zemście na swoich oprawcach. Mężczyzna nie ma jednak pojęcia, że jego zachowanie również wpisuje się w misterny plan porywaczy. W głównej roli wystąpił Min-sik Choi. „Oldboy” to niezwykle brutalne kino azjatyckie oparte na motywie winy i kary. Film zdobył nominację do Złotej Palmy, a także otrzymał Wielką Nagrodę Jury w Cannes. Mamy tu zagadkową fabułę, mroczny klimat, wyrazistych bohaterów i epatowanie widza przemocą. To z pewnością propozycja dla widzów o mocnych nerwach. 15. „W sieci pająka” („Along Came a Spider”, 2001) „W sieci pająka” to sequel popularnego filmu „Kolekcjoner” z 1997 roku. Głównym bohaterem obrazu jest Dr. Alex Cross – detektyw i jednocześnie psycholog, który próbuje rozwikłać sprawę uprowadzenia córki zamożnego kongresmana. Dziewczynka zostaje porwana z prywatnej szkoły. W prowadzeniu śledztwa detektywowi pomaga agentka Secret Service, Jazzie Flannigan (Monica Potter). Kryminalna zagadka w filmie przybiera postać psychologicznej rozgrywki pomiędzy Crossem i porywaczem, którego marzeniem jest odtworzenie scenariusza słynnego porwania dziecka pewnego polityka, dokonanego w latach 20. XX wieku. W głównej roli wystąpił Morgan Freeman, który jak zwykle stanął na wysokości zadania, kreując intrygującą postać tropiciela mrocznych instynktów. 16. „Handel” („Trade”, 2007) „Handel” Marco Kreuzpaintnera to dobra pozycja mieszcząca się w kręgu filmów o porwaniach. Zrealizowany bez hollywoodzkiego rozmachu film przekonuje ważkością poruszanej problematyki i dobrą kreacją Alicji Bachledy-Curuś. Aktorka zagrała tu Weronikę, dziewczynę z Polski, która zwabiona obietnicą godziwych zarobków decyduje się wyjechać do pracy do Meksyku. Bohaterka jest samotną matką i ma nadzieję na polepszenie losu synka, którego zostawia pod opieką matki. Niestety okazuje się, że rzekoma posada jest jedynie wabikiem, a dziewczyna pada ofiarą mafii handlującej ludźmi. Weronika staje się seksualną niewolnicą, którą wspólnie z trzynastoletnią Meksykanką, Adrianą gangsterzy chcą przerzucić do Stanów Zjednoczonych. Film „Handel” warto zobaczyć, ponieważ dość realistycznie oddaje dramat osób (zwłaszcza kobiet i dzieci) padających ofiarami strasznego procederu. Szczególnie wyróżnia się tu bohaterka Alicji Bachledy-Curuś, zagrana naprawdę sugestywnie i przejmująco. Również do niej należy efektowny i niezapomniany finał całej historii o wyraźnych cechach tragizmu. 17. „Oszukana” („Changeling” 2008) „Oszukana” to klasyczna pozycja na liście filmów o porwaniach opartych na faktach. Akcja obrazu rozgrywa się w latach 20. XX wieku. W główną rolę wcieliła się Angelina Jolie, która zagrała samotną matkę pracującą jako telefonistka. Pewnego dnia kobieta po powrocie z pracy nie zastaje w domu swojego syna. Od razu zgłasza sprawę na policję. Po długich poszukiwaniach chłopiec zostaje odnaleziony, jednak kobieta, która w szoku przyjmuje go pod swój dach, orientuje się, że nie jest to jej syn… „Oszukana” to ciekawa, zagadkowa i wciągająca historia, ale przede wszystkim aktorski popis Angeliny Jolie. Aktorka stworzyła bardzo wiarygodną kreację zrozpaczonej, ale też zdeterminowanej matki, która nie waha się walczyć ze wszystkimi najpotężniejszymi instytucjami, by odzyskać ukochane dziecko. 18. „Uprowadzona Alice Creed” („The Disappearance of Alice Creed”, 2009) Kolejny obraz z kręgu filmów o porwaniach kobiet. Jest to historia córki zamożnego brytyjskiego biznesmana, która staje się obiektem zainteresowania dwóch przestępców. Mężczyźni mają zamiar uprowadzić kobietę i w ten sposób wyłudzić ogromny okup. Danny i Vic przygotowują misterny plan i realizują go z precyzją szwajcarskiego zegarka. Nie spodziewają się jednak, że Alice jest bardzo sprytna i sama spróbuje się uwolnić. Nie wiedzą również, że jedyne, czego nie przewidzieli, to ich własne emocje, które staną się dla nich prawdziwą pułapką. W filmie J Blakesona zagrali Gemma Arterton, Martin Compston i Eddie Marsan. „Uprowadzona Alice Creed” w dużej mierze przełamuje typowe schematy kina o porwaniach. Obfituje w liczne zwroty akcji, a niespodziewanych rozwiązań dostarczają również sami bohaterowie i ich reakcje na przebieg zdarzeń. 19. „Zwyczajna rodzina” („Pamilya Ordinaryo”, 2016) Ten filipiński dramat wpisuje się w krąg filmów o porwaniach dzieci. Główni bohaterowie to młodzi ludzie: Aries i Jane, którzy borykają się z poważnymi problemami. Nie posiadają bowiem własnego domu, a w dodatku zostają rodzicami. Mimo wszystko próbują sobie poradzić i zadbać o niemowlę. Pewnego dnia zostają jednak oszukani przez pewnego człowieka, który uprowadza ich dziecko. Film „Zwyczajna rodzina” wyreżyserował na podstawie własnego scenariusza Eduardo W. Roy Jr., a w rolach głównych wystąpili Ronwaldo Martin, Hasmine Kilip i Maria Isabel lopez. 20. „Tallulah” (2016) „Tallulah” to film o porwaniu wyprodukowany przez Netflix. Młoda dziewczyna (Elliot Page) o idealistycznym podejściu do życia wraz ze swoim chłopakiem mieszka w vanie. Po jakimś czasie mężczyźnie nudzi się koczowniczy tryb życia i opuszcza Tallulah. Któregoś dnia dziewczyna jest świadkiem nieodpowiedzialnego zachowania pewnej zamożnej matki (Tammy Blanchard). Kobieta zostawia pod jej opieką córkę, a gdy wraca kompletnie pijana, nie ma siły zająć się małą. Przekonana o krzywdzie dziejącej się dziecku Lu, postanawia je porwać. Ponieważ nie ma pojęcia, co z nim zrobić, udaje się z dziewczynką do swojej niedoszłej teściowej o imieniu Margo (Allison Janney), którą przekonuje, że to jej został wyreżyserowany przez Sian Heder. Na uwagę zasługują zaprezentowane w filmie kreacje aktorskie. To role kobiece, które ukazują różnorodne żeńskie społeczne i rodzinne funkcje: matek, żon, teściowych, kobiet niezależnych i poszukujących sposobu na życie. 21. „Pokój” („Room”, 2015) „Pokój” Lenny’ego Abrahamsona to również film o porwaniu, choć nie uświadamiamy sobie tego na początku seansu. A to z powodu przyjęcia specyficznej perspektywy oglądu zdarzeń. To punkt widzenia kilkuletniego chłopca, który wraz z matką mieszka w zamkniętym pokoju i nigdy nie widział innego świata. Okazuje się, że oboje są przetrzymywani przez porywacza, a dziecko urodziło się w niewoli i nie po trafi sobie wyobrazić innego życia. W rolach głównych wystąpili Jacob Tremblay jako Jack i Brie Larson, która za swoją kreację została nagrodzona Oscarem, Złotym Globem i statuetką BAFTA. „Pokój” nie jest filmem akcji ani thrillerem, główny nacisk został tu położony na zbudowanie obrazu relacji pomiędzy matką i dzieckiem, ale także głębokiej refleksji nad ludzką zdolnością adaptacji do rozmaitych, nawet najbardziej skrajnych warunków i motywacji do przetrwania opresji. 22. „Przedszkolanka” („The Kindergarten Teacher”, 2018) „Przedszkolanka” to bardzo interesujący film w reżyserii Sary Colangelo, będący remakem izraelskiego obrazu pod tym samym tytułem z 2014 roku. Pierwowzór to dzieło Navada Lapida. Główną bohaterką utworu jest nauczycielka z przedszkola, która przypadkiem odkrywa u jednego ze swoich podopiecznych talent poetycki. Pięcioletni Jimmy Roy (Parker Sevak) staje się odtąd obiektem jej szczególnego zainteresowania. Lisa postanawia szczególnie zaopiekować się małym artystą, nie zauważając, że jej troska zaczyna przeradzać się w niezdrową obsesję. Przekonana o złych warunkach dla rozwoju talentu, w jakich dorasta chłopiec, posuwa się do najbardziej drastycznych metod działania… W roli głównej wystąpiła Maggie Gyllenhaal. Aktorka stworzyła sugestywną kreację niespełnionej artystki przytłoczonej codzienną rutyną. Kobieta w małym dziecku dostrzega szansę na realizację swoich własnych pragnień, a utożsamienie z chłopcem, w którym widzi siebie sprzed lat, prowadzi ją na skraj obłędu. 23. „Split” (2016) Wśród filmów o porwaniach „Split” stanowi oryginalną pozycję o pomysłowych rozwiązaniach fabularnych. To thriller psychologiczny, którego głównym bohaterem jest mężczyzna cierpiący na mnogi rozpad osobowości. Pewnego dnia Kevin (James McAvoy) uprowadza trzy nastolatki i zamyka je w piwnicy. Dziewczyny orientują się, że aby się uwolnić, muszą nawiązać kontakt z tą jego jaźnią, która jest im najbardziej przychylna. W rolę zaburzonego psychicznie mężczyzny wcielił się James McAvoy, natomiast pomagającą mu psychiatrę, dr Fletechera zagrała Betty Buckley. Film wyreżyserował M. Night Shyamalan, który ma na swoim koncie takie dzieła, jak „Szósty zmysł”, „Znaki” czy „Osadę”. Mroczny klimat jego filmów współgra z często pojawiającymi się zwrotami akcji i efektem zaskoczenia. W filmie „Split” główny ciężar intrygi spoczywa na Jamesie McAvoyu, który musiał wcielić się w kilkadziesiąt różnych osobowości i wiarygodnie pokazać to na ekranie. Co ciekawe, „mieszkające” w nim postaci uruchamiają różne konwencje gatunkowe kina: od horroru przez dramat po komedię. 24. „Doktor Sen” („Doctor Sleep”, 2019) „Doktor Sen” to kolejna pozycja w naszym rankingu filmów o porwaniach. Kontynuacja słynnego „Lśnienia” w reżyserii Stanleya Kubricka, również na podstawie powieści Stephena Kinga wydanej w 2013 roku, to bardzo dobrze zrobiony film o losach dorosłego już Dana Torrence’a. Chłopiec po opuszczeniu strasznego hotelu, w którym jego ojciec oszalał i chciał dokonać strasznej zbrodni, dorasta wychowywany tylko przez matkę. Po jej śmierci przechodzi trudny okres, jednak w końcu znajduje spokojne miejsce: zatrudnia się w szpitalu, gdzie towarzyszy umierającym w godzinie śmierci. Z tego powodu zyskuje przydomek „Doktor Sen”. Dan od dzieciństwa posiada nadprzyrodzony dar „lśnienia”, dzięki któremu nawiązuje kontakt z obdarzoną podobnymi zdolnościami dziewczynką o imieniu Abra (Kyliegh Curran). Oboje będą musieli się zmierzyć ze zbrodniczą sektą Prawdziwego Węzła, porywającą „lśniące” dzieci i żywiące się ich energią. Na czele grupy porywaczy stoi demoniczna Rose Kapelusz. „Doktor Sen” urzeka tajemniczym klimatem oscylującym pomiędzy konwencją thrillera i horroru. W rolę dorosłego Dana wcielił się Ewan McGregor, który wypada bardzo dobrze, jednak cały show skrada Rebecca Ferguson jako pozbawiona wyrzutów sumienia, a jednocześnie fascynująca i mroczna Rose. A film warto zobaczyć choćby dla tego aktorskiego popisu. 25. „Tyler Rake: Ocalenie” („Extraction”, 2020) „Tyler Rake” to opowieść o najemniku, który żyje z realizowania najbardziej niebezpiecznych zleceń. Pewnego dnia mężczyzna dostaje zadanie uwolnienia z rąk groźnych porywaczy syna bosa narkotykowej mafii. Bohater, który w przeszłości był członkiem australijskich sił specjalnych SAS, wyjeżdża do Bangladeszu, gdzie jest przetrzymywany zakładnik – Ovi (Rudraksh Jaiswal). Nie zdaje sobie jednak sprawy, że odbicie chłopaka, a następnie powrót z nim do Indii będzą niesłychanie trudne i niebezpieczne. W roli głównej wystąpił Chris Hemsworth. Film Sama Hargrave’a to przede wszystkim dobre kino akcji, w którym roi się od środków charakterystycznych dla tego gatunku: pościgów, bijatyk i strzelanin. Wszystko zaś rozgrywa się w miejskiej scenerii urastającej do rangi autonomicznego bohatera filmu. Udostępnij “Filmy o porwaniach – TOP 25 produkcji” swoim znajomym. zapytał(a) o 20:28 Film o ojcu i córce? Hej. Ostatnio w telewizji leciał film o ojcu i córce, która chce wybrać się na studia. (byli, chyba, afro-amerykanami). Aha, i razem z nimi podróżował młodszy brat głównej bohaterki. Wiecie może jak ten film ( o ile wiecie o który mi chodzi) miał tytuł? I jaki tytuł miała piosenka którą córka śpiewała w autokarze? Będzie NAJ! To pytanie ma już najlepszą odpowiedź, jeśli znasz lepszą możesz ją dodać 1 ocena Najlepsza odp: 100% Najlepsza odpowiedź odpowiedział(a) o 20:37: ' Wycieczka na studia ' tytułu piosenki niestety nie pamiętam .. licze na n a j ;] Uważasz, że ktoś się myli? lub

film o ojcu i córce